دانشگاه تهران مجله علمی " فلسفه دین " 2008-7063 22 1 2025 06 02 Unity with God in Christian Mysticism and Indian Mysticism A Descriptive-Critical Analysis of Meister Eckhart's Philosophy and Traditional and Modern Vedanta یگانگی با خداوند در عرفان مسیحی و عرفان هندی تحلیلی توصیفی ـ انتقادی بر فلسفه مایستر اکهارت و ودانته سنتی و مدرن 83 94 101596 10.22059/jpht.2025.387252.1006091 FA رسول رسولی پور دانشیار، گروه فلسفه، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران حمید خسروانی گروه فلسفه و کلام، دانشکده فلسفه و کلام، دانشگاه شهید مطهری، تهران، ایران 0000-0001-7017-2068 Journal Article 2024 12 21 The issue of human unity with God is one of the fundamental and challenging topics that has occupied the minds of thinkers and mystics in both the East and West. This research, using a descriptive-analytical method, conducts a comparative study of the perspectives of Meister Eckhart and the Vedanta school on human unity with God, and aims to explore the "possibility of human unity with God from the viewpoint of these two philosophical and mystical traditions." Meister Eckhart, a Christian mystic, considers unity with God as the ultimate goal of human beings and emphasizes the necessity of detachment from worldly attachments and the self to achieve this unity. He believes divinity can be discovered in the depths of human existence and integrates mysticism with everyday life practices. In contrast, Vedanta, particularly the Advaita school, presents unity as an eternal truth that remains hidden from humans due to illusion (Maya). This school, emphasizing philosophical knowledge, views liberation from Maya and the understanding of Brahman as the path to realizing the truth of unity. This article, in addition to a comparative analysis of these two views, seeks to clarify the philosophical boundaries between Christian mysticism and Indian philosophy. The findings show that both traditions emphasize detachment from attachments and the significance of unity in daily life, but one focuses on mystical experience while the other focuses on philosophical knowledge. Nonetheless, the theoretical and practical challenges of both viewpoints in realizing this unity still persist. مسئله یگانگی انسان با خداوند یکی از موضوعات بنیادین و چالش‌برانگیزی است که ذهن متفکران و عارفان شرق و غرب را به خود مشغول کرده است. این پژوهش با روشی توصیفی‌ـ‌تحلیلی به بررسی تطبیقی دیدگاه مایستر اکهارت و مکتب ودانته درباره یگانگی انسان با خداوند می‌پردازد و می‌کوشد به «امکان یگانگی انسان با خداوند از دیدگاه این دو سنت فلسفی و عرفانی» بپردازد. مایستر اکهارت، عارف مسیحی، یگانگی با خدا را هدف نهایی انسان می‌داند و بر ضرورت وارستگی از تعلقات دنیوی و خالی شدن از خود برای دستیابی به این یگانگی تأکید می‌کند. او الوهیت را در اعماق وجود انسان قابل کشف دانسته و به تلفیق عرفان و عمل در زندگی روزمره پرداخته است. در مقابل، ودانته، خصوصا مکتب ادوایته، یگانگی را حقیقتی ازلی معرفی می‌کند که به‌ دلیل توهم (مایا) از دید انسان پنهان مانده است. این مکتب، با تأکید بر معرفت فلسفی، رهایی از مایا و درک برهمن را راه دستیابی به حقیقت یگانگی می‌داند. این مقاله، ضمن تحلیل تطبیقی این دو دیدگاه، تلاش دارد مرزهای فلسفی میان عرفان مسیحی و فلسفه هندی را روشن‌تر سازد. بررسی‌ها نشان می‌دهد که هر دو سنت بر وارستگی از تعلقات و اهمیت یگانگی در زندگی روزمره تأکید دارند، اما یکی بر تجربه عرفانی و دیگری بر معرفت فلسفی متمرکز است. با وجود این، چالش‌های نظری و عملی هر دو دیدگاه در تحقق این یگانگی همچنان پابرجاست. https://jpht.ut.ac.ir/article_101596_5c6d9c109b3babfae9434686268e21d3.pdf