دانشگاه تهران مجله علمی " فلسفه دین " 2008-7063 23 1 2026 03 02 The Relationship between Kierkegaard's Existentialis Thoughts and His Voluntarist Attitude رابطة تفکرات اگزیستانسیالیستی کرکگور و نگرش اراده‌گروانة وی 31 44 105698 10.22059/jpht.2026.403657.1006148 FA محمدحسین میردریکوندی گروه فلسفة دین، مؤسسة آموزشی‌ـ پژوهشی امام خمینی(ره)، قم، ایران علیرضا کرمانی گروه عرفان، مؤسسة آموزشی‌ـ پژوهشی امام خمینی(ره)، قم، ایران Journal Article 2025 10 19 This study explores the reciprocal relationship between Søren Kierkegaard’s anthropological foundations and his will‑centered, faith‑based philosophy. As the founder of Christian existentialism, Kierkegaard portrays the human being as a dual entity—material and spiritual—endowed with genuine individuality, freedom of choice, and no predetermined nature, yet marked by existential contradiction and anxiety. These features constitute the essential groundwork for his voluntaristic conception of faith: a faith in which reason remains confined to the objective domain, while entry into the religious sphere occurs through a “leap” and an act of voluntary commitment. Conversely, several aspects of Kierkegaard’s anthropology are themselves shaped by his faith perspective, including his emphasis on inwardness and self‑reflection, the suspension of morality and reason before divine revelation, and the reinterpretation of fear as a condition for embracing truths that defy rational explanation. The findings indicate that Kierkegaard’s view of humanity and faith are mutually constitutive, forming an interactive and overlapping relationship that underlies the coherence of his existential philosophy. This interdependence transforms his thought into an integrated system in which anthropology and theology continually inform and sustain one another. این پژوهش به بررسی رابطة دوسویه میان مبانی انسان‌شناختی سورن کرکگور با نگرش ایمان‌گرایانة اراده‌محور او می‌پردازد. کرکگور، به عنوان بنیان‌گذار اگزیستانسیالیسم مسیحی، انسان را موجودی دوبعدی (مادی و روحانی)، صاحب فردیت اصیل، آزاد در انتخاب، فاقد ماهیت پیشینی، و دارای تناقض و هراس وجودی می‌داند. این ویژگی‌ها بستر لازم برای شکل‌گیری ایمان اراده‌گرایانه را فراهم می‌سازند؛ ایمانی که در آن عقل به حوزة آفاقی محدود و ورود به سپهر دینی از رهگذر جهش و گزینش ارادی ممکن می‌شود. در مقابل، برخی مؤلفه‌های انسان‌شناسی او نیز تحت تأثیر دیدگاه ایمانی‌اش شکل گرفته‌اند؛ از جمله تأکید بر درون‌نگری، تعلیق اخلاق و عقل در مواجهه با آموزه‌های مسیحیت، و تفسیر هراس به عنوان زمینة پذیرش آموزه‌های غیر قابل درک عقلانی یا تناقض‌نما. نتیجة تحقیق نشان می‌دهد میان انسان‌شناسی و ایمان‌گرایی کرکگور رابطة تعاملی و هم‌پوشانی برقرار است که ساختار اندیشة او را به صورت یک منظومة پیوسته شکل داده است. https://jpht.ut.ac.ir/article_105698_d112fc62d11d680a19a6588a0196fdea.pdf