دانشگاه تهران مجله علمی " فلسفه دین " 2008-7063 مقالات آماده انتشار 2026 06 01 Religious and technological interpretation of human regarding the category of "supremacy" تفسیر دینی و فناورانه از انسان در باب مقوله «برتری» 107223 10.22059/jpht.2026.409747.1006184 FA پرستو مصباحی جمشید عضو هیئت علمی دانشگاه فرهنگیان Journal Article 2026 01 25 The concept of human supremacy has always been a topic of discussion among religions. In the current century, recent scientific-technological trends, by delving into theoretical and practical issues related to human cognition, have also become interested in the issue of the differences between creatures and humans. While sharing this type of interest, they adopted different positions regarding the criterion of supremacy. Some, such as transhumanism, see supremacy in the use of science and technology to enhance human organs, while posthumanism fundamentally rejects any kind of superiority. But in the religious perspective, man is a superior being in the universe, and among humans, supremacy prevails based on the criterion of piety as the focal point of religious life. In this research, the Quranic anthropology of Allameh Javadi Amoli has been used as the basis for analyzing the posthumanism movement as interpreted by Francesca Ferrando. The research method is analytical-deductive. The findings show that the type of anthropology that governs paradigms determines the form and type of ranking of beings in the universe. Therefore, by considering anthropological interpretations such as "unity of identity versus its plurality", "the priority of human interpretation over his change", and "the transcendence of man, not merely the transcendence of human conditions", the rational necessity of supremacy and its criterion (piety) is addressed. مقوله برتری انسان، همواره در میان ادیان مطرح بوده است. در قرن حاضر، جریانات متأخر علمی- فناورانه نیز، با غور در مباحث نظری و عملی مربوط به شناخت انسان، به مبحث تفاوت موجودات با یکدیگر و انسان‌ها با هم، علاقمند شدند. آنها در عین اشتراک در این نوع علاقمندی، نسبت به معیار برتری، مواضع متفاوتی اتخاذ نمودند. برخی مانند تراانسان‌گرایی، برتری را در بهره‌بری از علم و تکنولوژی به منظور ارتقای اعضای انسانی می‌داند و پساانسان‌گرایی اساسا هر نوع برتری را رد می‌کند. اما دین اسلام، انسان را موجودی برتر در عالم هستی دانسته و در میان انسان‌ها نیز، براساس معیار تقوا به عنوان نقطه کانونی زیست مؤمنانه، قائل به برتری است. در این پژوهش، انسان‌شناسی قرآنی علامه جوادی آملی، مبنای واکاوی جریان پساانسان‌گرایی به قرائت فرانچسکا فراندو قرار گرفته است. روش پژوهش تحلیلی- استنتاجی است. یافته‌ها نشان می-دهد نوع انسان‌شناسی حاکم بر پارادایم‌ها، تعیین کننده شکل و نوع رتبه‌بندی موجودات در عالم هستی است. لذا با لحاظ تفاسیر انسان‌شناسانه‌ای چون «وحدت هویت در مقابل کثرت آن»، «اولویت تفسیر انسان بر تغییر او» و «تعالی انسان نه صرفا تعالی شرایط انسانی»، به ضرورت عقلی برتری و تعیین معیار آن (تقوا)، پرداخته می‌شود. https://jpht.ut.ac.ir/article_107223_b0278e953088f9d6eae1dc1dc6a97c04.pdf