دانشگاه تهران مجله علمی " فلسفه دین " 2008-7063 2 4 2006 04 21 - وحدت هستی از منظر حکمت و عرفان برتر 18329 FA یحیی کبیر Journal Article 1970 01 01 In intend to depict the discussion on unity of the existence and its gradual gradation in a new form, which is a mixture of illuminist, mystical and transcendental schools. I am going to explain the spirit of pure Islamic monotheism as well as the way of achieving immortality in the existence which is the very effacements into unity. I want to clarify the supreme status of illuminist and transcendental sages and the great contribution that Muhy Al-Din Al-Arabi and other Islamic mystics made to its malerilization در این مقاله درصددیم بحث در بارة وحدت هستی و تشکیک در آن را در شکلی نو که تلفیقی از مکاتب اشراقی و عرفانی و متعالیه است، به تصویر درآوریم و روح توحید ناب اسلامی را آشکار ساخته، راه سیر و رسیدن به مقام فنا در هستی را که همان محو شدن دروحدت و اتحاد است مبین سازیم و شأن رفیع حکمای اشراقی و متعالیه و سهم عظیم محی الدین عربی و عرفا اسلامی را در تحقق این امر روشن سازیم. https://jpht.ut.ac.ir/article_18329_f0cb3063455ce52e6438d88d51b82a7b.pdf