دانشگاه تهران مجله علمی " فلسفه دین " 2008-7063 2 4 2006 04 21 - اسم اعظم چیست؟ 18330 FA حسین معصوم Journal Article 1970 01 01 This paper begins with the question "what is the grand divine name?" there are two types of answers to this question: a) The prevalent view that it is a more linguistic form of the divine names; b) Some hold that common names are just designations of names, and that the reality of names pertain to names proper, hence the prophet of Islam is the most sublime of the divine names. This view is held by such scholars as Imam Khomeini, Allameh Tabatabaie, Allameh Hasan-zadeh Amoli. Cognizance of each of the divine names is depended on one's reaching the reality of those names. This is attained by mystic training and practice. In support of the views discussed, some hadiths from Usul Al-Kafi, Al- Tawhid, and Mesbah Al-Ahari'a are noted as well as Samat prayer. There are some poems by Mawlawi and hafiz, too این مقاله با این سؤال که اسم اعظم چیست؟ آغاز شده است. آراء و نظریات دربارة اسم اعظم، مختلف است که عمدتاً بر دو قسم تقسیم می شود: الف ـ قول شایع این است که اسم اعظم، اسمی است لفظی از اسماء خدا. ب ـ عده ای قائلند اسماء لفظی، اسماء اسماء هستند و عمده خود اسمایند، و پیامبر اسلام (ص)، اعظم اسماء الهی است. این، قول محققان است مانند امام خمینی، علامه طباطبائی، علامه حسن زاده آملی و ... . هریک از اسماء الهی، مربوط است به وصول به حقیقت آن اسماء، و این امر فقط با تهذیب نفس به‌دست می آید. احادیثی از اصول کافی، التوحید و مصباح الشریعه موردتوجه قرار گرفته، هم‌چنین دعاها مانند دعای سِمات نیز مورد نظر بوده است؛ و مختار مؤلف این مقاله، قول محققین است. اشعاری هم از مولوی و حافظ در این مقاله آمده است. https://jpht.ut.ac.ir/article_18330_f71d16722b562e3e6a70814cefa99f9c.pdf