دانشگاه تهران مجله علمی " فلسفه دین " 2008-7063 7 7 2010 10 23 Human Soul as an Immobile Variable and Fluid Incorporeal نفس انسان متغیری ثابت و مجردی سیال 83 99 22746 FA حسن معلمی استادیار گروه فلسفه، دانشگاه باقر العلوم Journal Article Human soul is an immobile variable (mojarrad) that at the same time posses the feature of movement (or flux) in its essence. The commonest proof for denying motion in incorporeal beings is the “argument of potentiality and actuality”, that as we all know is an invalid argument. Invalidity of this argument is for impossibility of containing simultaneously both deficiency (potentiality) and sufficiency (actuality) in one simple (naive) being. But if two different being contain these aspects, then there will be no contradiction. If we deny this argument, then it will be possible for one simple being (like human soul) that posses simultaneously potentiality and actuality, especially if we consider that these two features are secondary intelligible of philosophy. نفس انسان مجرد است، ولی سیّال و حرکت نیز در ذات نفس راه دارد و عمده دلیل نفی حرکت در مجردات، برهان قوّه و فعل است که مخدوش است؛ زیرا در این برهان قوه و فعل در موجود بسیط نفی شده، به دلیل تناقض فقدان (قوه) و وجدان (فعل) که همان عدم و وجدان است، در حالی که جمع فقدان و وجدان نسبت به یک شیء محال است، نه دو شیء و با نفی این برهان، محال نیست که موجود بسیط نیز دارای وجدان و فقدان باشد، به خصوص اگر توجه شود که فقدان و وجدان، معقول ثانی فلسفی‌اند. ولی حرکت در ذات نفس مجرد ایجاد و اعدام تدریجی نیست، بلکه ایجاد تدریجی است. https://jpht.ut.ac.ir/article_22746_0178653660403a821a543d63efe814ba.pdf