دانشگاه تهران مجله علمی " فلسفه دین " 2008-7063 9 10 2012 07 22 Criticism of the doctrine of “inexistency of evils” نقد نظریه عدمی بودن شرور 31 64 24898 10.22059/jpht.2012.24898 FA علی افضلی دانشیار موسسه پژوهشی حکمت و فلسفه ایران Journal Article One of the most important and disputable problems in philosophy of religion is “the problem of evil”. At the course of the history, theologians have put forward different solutions to this problem. One of them which have been propounded by some western philosophers and almost all Islamic philosophers, is called the doctrine of “inexistency of evils” So the main purpose of this article is as follow: 1. Criticizing of this doctrine and showing that: firstly, it cannot effectively solve the problem of evils; Secondly, some of those evils that Islamic philosophers called them evils per se, are concrete beings, not mere privations; such as darkness, death and pain. 2. Here I want to say that: even this inexistent (privation) are not evils per se, but evils by accident and there is only one evil per se that is concrete being, not mere. از موضوعات بسیار مهم و پردامنه در قلمرو فلسفه دین، معضل شرور است که الهیون در طول تاریخ پاسخ‌های گوناگونی به آن داده‌اند. نظریه «عدمی بودن شرور»، یکی از پاسخ‌هایی است که بعضی فیلسوفان الهی غربی و تمام فیلسوفان مسلمان مطرح کرده‌اند. مقاله پیش رو دو هدف کلی را پی می‌گیرد: 1.نقد و بررسی نظریه پیش‌گفته و اثبات این که: اولاً، این نظریه، تأثیر چندانی در حل معضل شرور ندارد؛ ثانیاً، برخی شرور که فیلسوفان مسلمان، آنها را شر بالذّات‌ نامیده‌اند، وجودی‌اند، نه عدمی (مانند ظلمت، مرگ و اَلَم). 2.شناساندن نظریه نگارنده که معتقد است امورِ عدمی شرّ بالذّات نیستند، بلکه شرّ بالعرض‌اند و تنها یک شر بالذّات وجود دارد که آن هم امری وجودی است، نه عدمی. https://jpht.ut.ac.ir/article_24898_03710901f9d12f609ce37724a57987fc.pdf