دانشگاه تهران مجله علمی " فلسفه دین " 2008-7063 10 2 2013 08 23 Epistemological Analysis for Theory of Supreme Unification of Religions تحلیل معرفت‌شناختی نظریه وحدت متعالی ادیان 105 137 35498 10.22059/jpht.2013.35498 FA اکبر قربانی دانش‌آموخته دکتری کلام- فلسفه دین و مسائل کلامی جدید، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات تهران سعید بینای مطلق استادیار گروه فلسفه دانشگاه اصفهان Journal Article 2013 03 02 The idea of relation between religions is one of important subjects in comparative religion, philosophy of religion and new theology. In this respect, from one hand the theory of plurality and diversity of religions, and on the other hand globalization, which is one of outcomes of our modern world, has lead human beings on some new attitudes about relation of religions like: exclusivism, pluralism and inclusivism. Frithjof Schuon and other Traditionalists believe in ''The supreme Unity of Religions''. According to him there is a real unity between religions which is internal and supreme. with emphasizing on Divine origin of religion and distincting between form and substance of religion ( whether it is exoteric or esoteric), and with applying useful concepts and keys such as ''absolute and relative'' he concludes that diversity of religions is an effect of differentiations of inspirations and it's compatibility with human beings capacity. In his metaphysical view point, diversity of the sacrifice forms is not an obstacle for real unity of religions in highest degree of existence, and Although the majority of human beings, or at least advocates of exotericism cannot realize this supreme unity; but theosophies who have gnostic or esoteric thought, will realize the internal and supreme unity of religions through intellectual intuition and spiritual. یکی از مسائل مهم در دین‌پژوهی تطبیقی و نیز در فلسفه‌ دین و الهیات جدید، مسئله نسبت میان ادیان است. از سویی تعدد و تنوع ادیان و از سوی دیگر جهانی‌شدنِ ناشی از دنیای متجدد، با افزایش توجه و نگاه پیروان ادیان به یکدیگر، دیدگاه‌هایی همچون حصرگرایی، کثرت‌گرایی و شمول‌گرایی را در باب نسبت ادیان به‌‌ بار آورده است. در این میان، فریتیوف شوان و دیگر سنت‌گرایان به نظریه‌ »وحدت متعالی ادیان» قائل‌اند. بنابر این دیدگاه، وحدتی حقیقی در ادیان وجود دارد که درونی و متعالی است. شوان با تأکید بر منشأ الهی دین و با تمایز نهادن میان ظاهر و باطنِ دین یا شریعت و طریقت، و با بهره‌مندی از مفاهیم و کلیدهای راهگشایی همچون مطلق و نسبی، در بینش و نگرشی مابعدالطبیعی، تنوع ادیان را ناشی از گوناگونی وحی‌ها، متناسب با ظرفیت‌ها و قابلیت‌های بشری می‌داند. از نظر او، کثرت صور قدسی مانع وحدت حقیقی ادیان در بالاترین مراتب وجود نیست و هرچند بیشتر انسان‌‌ها – که اهل ظاهرند، نمی‌‌توانند این وحدت بَرین را فهم کنند، عارفان اهل باطن، با شهود عقلانی و‌‌ تحقّق‌‌پذیری معنوی ناشی از تمییز مابعدالطبیعی و تمرکز بر حقایق عقلانی و معنوی، به دریافت وحدت درونی و متعالی ادیان نائل می‌‌شوند. https://jpht.ut.ac.ir/article_35498_eb6b9cf7152b0db0cb57132452aad486.pdf