دانشگاه تهران مجله علمی " فلسفه دین " 2008-7063 11 2 2014 06 22 analysis of the view of nothingness of evils نقد و بررسی دیدگاه عدمی‌انگارانۀ شرور 197 216 51713 10.22059/jpht.2014.51713 FA محمد محمدرضایی استاد گروه فلسفه دانشگاه تهران سید جابر موسوی راد دانشجوی دکتری فلسفۀ دین دانشگاه تهران Journal Article 2014 02 16 Problem of evil is something which is considered against existence of God or his attributes like being omnipotent and absolutely good. Philosophers and theologians have tried to solve this problem by different ways. The solution which is accepted by Muslim philosophers is the nothingness of evils. According to this opinion evils are not except nothing of essence or perfections of essence. In this article this opinion is expounded then pains and turmoils (which are considered as objection against existence of god) are analyzed. The opinion which is defended in this article is that by accepting the principles of philosopher view, pains are not as an objection against them, but the point of view of Muslim philosophers has for problems: <br />- Evils which are nothingness of perfection of the essence are existent<br />- Problem of evils is not solved by their opinion<br />- Evils often require existential evils <br />- Their opinion is opposite of Islamic scriptures. معضل شرور به‌عنوان امری بر ضدّ وجود خدا یا برخی صفات او مثل قدرت یا خیرخواهی مطلق الهی، مطرح شده است. فیلسوفان و متکلمان بسیاری به راه‌های مختلف در صدد پاسخ به این معضل بر آمده‌اند. در این میان راه‌حلی که بسیاری از فیلسوفان اسلامی پذیرفته‌اند، نظریۀ «عدمی‌انگاری شرور» است. مطابق این دیدگاه شرور، حقیقتی جز عدم ذات یا عدم کمال ذات ندارند. در مقالۀ حاضر این دیدگاه تقریر شده است و این سؤال مطرح می‌شود که آیا دردها و آلام، مورد نقضی برای دیدگاه فلاسفه محسوب می‌شوند؟ پرسش دیگر این است که بر فرض که دردها و آلام مورد نقضی برای دیدگاه فلاسفه نباشد، آیا می‌توانیم نقدهای دیگری را بر دیدگاه عدمی بودن شرور مطرح کنیم؟ در این مقاله از این دیدگاه دفاع شده است که با فرض قبول اصل مبنای فلاسفه، دردها و آلام نقضی برای دیدگاه فلاسفه محسوب نمی‌شوند. اما دیدگاه عدمی بودن شرور دارای نقدهای اساسی است. از جمله اینکه اولاً شروری که عدم کمال ذات محسوب می‌شوند، در واقع اموری وجودی هستند؛ ثانیاً بر فرض قبول عدمی بودن شرور، مشکل شرور با این نظریه حل نمی‌شود؛ ثالثاً هر شرّی معمولاً ملازم با امری وجودی است و رابعاً این دیدگاه مخالف آیات وروایات است. https://jpht.ut.ac.ir/article_51713_043857e7e2d9c397a4da35ad5f4435f3.pdf