دانشگاه تهران مجله علمی " فلسفه دین " 2008-7063 11 4 2015 01 21 An investigation and the criticism of Faith from the perspective of the Morjeeh بررسی و نقد ایمان در نگاه مرجئه 665 690 53518 10.22059/jpht.2015.53518 FA سیدمحمدرضا حسینی استادیار گروه تاریخ تشیع دانشگاه پیام ‌نور Journal Article 2014 12 02 The present study attempts to define the meaning of faith according to the views of Morjeeh since this definition distinguishes this sect from the other sects of the era and the belief in this definition of faith is the common point among all the branches of Morjeeh. Finally, this study criticizes their view on the basis of the Quran and the traditions (Hadiths) of the Shiite Imams (Peace be Upon Them).<br />This sect believed that they adopted their name from the verses of the Quran. The views of the Morjeeh were the following regarding the definition of faith:<br />1- Shahadatain is enough to become a believer.<br />2- There is on need to distinguish between Islam and faith.<br />3- Committing great sins has no effect upon one's faith.<br />4- There is no relationship between faith and deeds. <br />These strange views affected the thoughts of the Muslim public at that era and deviated the Muslim society from the right path which was delineated by the prophet for the salvation of mankind in this world and the hereafter (next world). This paper criticizes the views of this sect and proves that on the basis of the views of Imamieh (the twelve – Imam shiite sect) faith means oral confession, true belief and comes next to believing in Islam which comes from Shahadatain.<br />Therefore, great sins or very bad deeds affect directly the faith of a Muslim and one can never deny the relationship between faith and deeds. در این مقاله بر آنیم که به بررسی ایمان از دیدگاه مرجئه ـ که مهم‌ترین ممیزۀ این فرقه از سایر فرقه‌ها و نیز از مباحث محوری و نقطۀ مشترک شعب مرجئه به‌شمار می‌رود ـ با استفاده از آیات قرآن و روایات ائمۀ معصومین(ع) بپردازیم. <br />بی‌تردید مرجئه در برابر خوارج شکل گرفتند و بر این باور بودند که نباید هرگز دربارۀ عثمان و علی (ع) قضاوت کرد! بلکه بایدکار آنان را به خدا وانهاد. <br />آنها معتقد بودند که نام خود را از الفاظ آیات شریفه گرفته‌اند. عقاید مرجئه در باب ایمان عبارتند از: 1. مؤمن بودن تنها اعتراف به شهادتین است؛ 2. تفکیک میان اسلام و ایمان مفهومی ندارد؛ 3. انجام دادن گناهان کبیره در ایمان تأثیری ندارد؛ 4. میان ایمان و عمل هیچ‌گونه ارتباطی وجود ندارد و حتی کارهای ناشایست انسان تأثیری بر ایمان او نمی‏گذارد. آنها با این افکار، جریان فکری جامعه را تحت تأثیر خود قرار دادند و از مسیر نقشۀ راهی که پیامبر اسلام (ص) برای سعادت دنیا و آخرت بشریت ترسیم فرموده بودند، به انحراف کشاندند. در این مقاله عقاید جریان فکری مزبور نقد و بررسی می‌شود و اثبات خواهد شد که امامیه بر این باور است که: ایمان اقرار زبانی و یقین قلبی است و در رتبۀ بعد از اسلام قرار دارد. گناهان کبیره در ایمان انسان تأثیر مستقیم دارد و روابط میان ایمان و عمل انکار‌ناپذیرند. <br />  <br />  <br />  https://jpht.ut.ac.ir/article_53518_dafc1a5ee2fae394268b3caea38c5931.pdf