دانشگاه تهران مجله علمی " فلسفه دین " 2008-7063 13 3 2016 09 22 A comparative study of Aristotle's ethical thought and Tusi بررسی تطبیقی اندیشۀ اخلاقی ارسطو و خواجه نصیرالدین طوسی 379 406 60277 10.22059/jpht.2016.60277 FA حسین کلباسی استاد دانشگاه علامه طباطبایی 0000-0002-9057-5486 مجتبی الهیان دانشیار پردیس فارابی، دانشگاه تهران الهام محرابی کارشناسی ارشد فلسفۀ اخلاق، دانشگاه پیام نور قم Journal Article 2016 08 08 This article is based on a comparative study of moral ideas of Aristotle and Tusi and similar moral views posted. As will be shown, moral values play an important role in achieving happiness. Happiness is the greatest good that everyone just for the sake of happiness, to pursue it. <br />Nasir such as Aristotle thought that ethics, the basics of their objective But unlike Aristotle, believed that human reason alone was not able to reach all of these principles, And in addition to wisdom should get full knowledge about the features of ethics should law was helping. And religion with the introduction of the hereafter opened our eyes to a life that is ending its details are not known by reason. However, according to Nasir religion to live in such a world , is necessary. <br />"Justice" as the source of human virtue and happiness, common thought is Aristotle's ethics and Nasir that in both books is emphasized. The source of all virtue and justice in their approach and not be part of it and to justice, prosperity will not be possible. <br />  <br />  <br />  این مقاله بر مبنای بررسی تطبیقی نظرات اخلاقی ارسطو و خواجه نصیرالدین طوسی و بررسی شباهت دیدگاه‌های اخلاقی آنان نگاشته شده است. چنانکه نشان داده خواهد شد، فضایل اخلاقی نقش مهمی را در رسیدن به سعادت ایفا می‌کنند. سعادت برترین خیری است که هر کس فقط به‌خاطر خود سعادت، به‌دنبال آن است.<br /> خواجه نصیر همچون ارسطو می‌اندیشید که اخلاقیات، مبانی و پایه‌های عینی و واقعی دارند؛ اما برخلاف ارسطو، باور داشت که عقل انسان به‌تنهایی قادر نیست که به همۀ این مبانی برسد و علاوه بر عقل باید در به‌دست آوردن معرفت کامل در مورد ویژگی‌های اخلاقی، از شریعت یاری جست. همچنین شریعت با معرفی جهان آخرت چشمان ما را به روی یک زندگی پایان‌ناپذیر باز می‌کند که جزییات آن جهان توسط عقل شناخته نشده است. به‌هر روی، شریعت در نظر خواجه نصیر برای زندگی در متن چنین جهانی، لازم و ضروری خواهد بود.<br /> «عدالت» به‌عنوان منشأ فضایل و سعادت بشری، نقطۀ مشترک اندیشۀ اخلاقی ارسطو و خواجه نصیر است که هم در <em>اخلاق ناصری</em> و هم در <em>اخلاق نیکوماخوس</em> بر آن تأکید می‌کنند. عدالت در رویکرد آنان منشأ همۀ فضیلت‌ها (و نه جزیی از آن) است و تا عدالت نباشد، سعادت میسر نخواهد شد. https://jpht.ut.ac.ir/article_60277_2e221f47d6e76beeec058faee5c8e640.pdf