دانشگاه تهران مجله علمی " فلسفه دین " 2008-7063 13 3 2016 09 22 A Review of Dividing the Quran into “Firm and Ambiguous” Verses and Explanation of the Interpretation of Ambiguous نگرشى به تقسیم آیات قرآنى به «محکم و متشابه» و تبیین تأویل متشابه‎ 481 503 60294 10.22059/jpht.2016.60294 FA علیرضا اقبال سبحانی سطح چهار حوزۀ علمیه و دانشجوی دکتری ادیان و مذاهب Journal Article 2016 10 23 The subject of dividing the Quran into “firm and ambiguous” verses and explanation of the interpretation of ambiguous has been considered traditionally by the exegetes of the Quran and three subjects of firm; ambiguous; and interpretation have been widely discussed. The identification of the meaning of ambiguous has been mostly discussed and two opinions have more advocates among others. 1) Ambiguous means the hidden worlds like: the intermediate world (period between death and resurrection) and the Path and so forth. 2) Ambiguous means predicate attributes which apparently indicate anthropomorphism of God. The later is approved in the present article. The word “interpretation” has been applied in different cases in the Quran, such as explanation of the mystery of apparently disgracious acts of Moses’ accompanier; explanation of the mysteries of applying the divine law; explanation of the reality of dream; unveiling all the realities of the Quran in the Resurrection Day; and finally the interpretation of ambiguous. The selected opinion of the interpretation of ambiguous is to interpret the verse in the light of the firm verses. In another word, we leave <em>Ifrādī</em> <em>appearance</em> and focus on <em>Jamalī</em> <em>appearance</em>. When He states, for example, that we created the heaven and the earth with our hands, it means rejecting the partner in the creation of the world according to the indications. Or He states about Adam that I had created him with both of my hands, which refers to his creation. The instigators adhere to <em>Ifrādī appearance</em> and disconcert the minds of the people and propagate the beliefs on anthropomorphism of God, but those who have firmly rooted in knowledge have understood the reality of ambiguous verses and have firmly believe in both of them and are aware of their interpretations.       <strong> از دیرباز موضوع تقسیم آیات قرآن به محکم و متشابه و تبیین معنای تأویل، مورد توجه مفسران قرآن بوده و دربارۀ سه موضوع: محکم، متشابه و تأویل بحث</strong>‌<strong>های گسترده</strong>‌<strong>ای انجام گرفته است. بیشترین بحث</strong>‌<strong>ها به تعیین معنای متشابه مربوط می</strong>‌<strong>شود که در میان انظار گوناگون دو نظر طرفدار بیشتری دارد. متشابه یعنی عوالم غیبی مانند: برزخ و صراط و امثال اینها و متشابه یعنی صفات خبری که به</strong>‌<strong>ظاهر حاکی از تجسیم و تشبیه خداست و نظریۀ اخیر مد نظر نویسندۀ این مقاله هم قرار دارد.</strong> <strong> واژۀ تأویل در قرآن در موارد متعددی به</strong>‌<strong>کار رفته است، مانند تبیین اسرار کارهای به</strong>‌<strong>ظاهر نازیبا در مورد مصاحب موسی؛ بیان اسرار عمل به قانون</strong>‌<strong>های الهی؛ تبیین واقعیت رویا؛ نمایان شدن همۀ حقایق قرآنی در روز قیامت و سرانجام تأویل متشابه.</strong> <strong>نظریۀ برگزیدۀ تأویل متشابه، تفسیر آیه در پرتو آیات محکم است و به یک معنا از ظهور افرادی دست برمی</strong>‌<strong>داریم و به ظهور جملی اهمیت می</strong>‌<strong>دهیم. مثلاً آنجا که می</strong>‌<strong>فرماید: آسمان و زمین را با دست</strong>‌<strong>های خود آفریدیم، با توجه به قراین، منظور نفی شریک و همیار در آفرینش است یا در مورد آدم که می</strong>‌<strong>گوید: با دو دستم او را آفریدم، مقصود عنایت به آفرینش اوست. فتنه</strong>‌<strong>گران به ظاهر إفرادی تمسک می</strong>‌<strong>جویند و اذهان را مشوش و عقاید تشبیه و تجسم را ترویج می</strong>‌<strong>کنند ولی راسخان در علم به واقعیت آیات متشابه پی برده</strong>‌<strong>اند و به هر دو ایمان راسخ دارند و از تأویل آن آگاه هستند. </strong> <strong> </strong> <strong> </strong> https://jpht.ut.ac.ir/article_60294_eb53abba5d9c047f416b3fd7ff491349.pdf