دانشگاه تهران مجله علمی " فلسفه دین " 2008-7063 13 4 2016 12 21 Foundations of the Historicity of the Holy Qur’an and the Analysis of Its Revelationological Principles مبانی تاریخمندی قرآن و تحلیل و نقد مبنای وحی‌شناختی آن 659 680 61121 10.22059/jpht.2016.61121 FA محمد عرب صالحی دانشیار و عضو هیأت علمی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشۀ اسلامی Journal Article 2016 07 05 The relationship between the objective realities during the time of the revelation of the Qur’an, and the impressionability or non-impressionability of the revelation by those realities are of the most important issues that raised many doubts and debates in the recent century. Undoubtedly, accepting the impressionability of the Holy Qur’an from the realities of the time could be considered as one of the fundamentals of the theory of historicity; the theory that would lead to the possibility of criticizing and denying the Holy Qur’an and considering a human origin for it or some of its teachings. It may also raise questions about the only undistorted heavenly book. In this article, after referring to the other foundations of the historicity of the Holy Qur’an, its revelationological principles are discussed and criticized; then the position held by the author is introduced, speculating on the relationship between the Holy Qur’an and the objective realities during  the time of the revelation. تاریخمندی قرآن مبانی و ادلۀ مختلفی دارد؛ در این مقاله ضمن برشمردن کل مبانی به یک مبنا به تفصیل پرداخته خواهد شد و آن مبنای وحی‌شناختی تاریخمندی قرآن است. رابطۀ وحی با واقعیت‌های عینی زمان نزول و تأثیرپذیری یا عدم‌تأثیر‌پذیری وحی از آنها، از جملۀ موضوعات مهمی است که در سدۀ اخیر مجادلات و شبهات زیادی را سبب شده است. پذیرش تأثر قرآن از واقعیات زمانه بدون شک یکی از مبانی نظریۀ تاریخمندی قرآن است؛ نظریه‌ای که بشری شدن و قابل نقد و رد بودن قرآن یا برخی از آموزه‌های آن را به‌دنبال داشته و تنها منبع غیرمحرف آسمانی را از جهات دیگری زیر سؤال می‌برد. مطابق این مبنا وحی حیث دیالکتیک با واقعیت‌های زمان نزول دارد و به تبع آنها نازل شده است؛ به‌نحوی که اگر آن واقعیت‌ها دگرگون بود وحی هم متفاوت می‌شد؛ محور نقدها در این مقاله بر نفی حیثیت دیالکتیکی وحی است و در ادامه نحوۀ تعامل وحی با واقعیت‌های زمان نزول تبیین شده است.<br />  <br />   https://jpht.ut.ac.ir/article_61121_190ee98581e8b0347fb7246638889f3a.pdf