دانشگاه تهران مجله علمی " فلسفه دین " 2008-7063 14 1 2017 03 21 Al-Biruni’s: phenomenology, methodology and anthropology of religion ابوریحان بیرونی: پدیدارشناسی، روش شناسی و انسان شناسی دین 145 177 62424 10.22059/jpht.2017.62424 FA الله کرم کرمی پور استادیار و عضو هیأت علمی دانشگاه ادیان و مذاهب قم ولی الله نصیری دانشجوی دکتری دین‌پژوهی دانشگاه ادیان و مذاهب قم Journal Article 2015 04 24 Exploring the ideas of Iranian thinkers is one of the most important tasks for the scholars of university and seminary. In this article the ideas of Al-Biruni’ in the fields of phenomenology, methodology and anthropology will be discussed. Al-Biruni’ was a scientist with especial scientific method, so that every action was followed by its own method. By going to India could open a new horizon in the humanities and follow the anthropology and anthropology with a modern method. According to Al-Biruni, to achieve the goal we need to means such as language skills, field surveys, participant observation, living among the people studied, etc. Of course, there is no mention of this in his words, but his method is based on these instruments and ideas. Al-Biruni’ has avoided any prejudice and evaluation in representing the Indian opinions, beliefs, religion, customs, etc. and only sought to reflect what they were saying, and not what was in accordance with his beliefs. Now, this article discusses the methodological phenomenological and anthropological dimensions in  Al-Biruni’ perspective.       واکاوی اندیشه‌های اندیشمندان ایرانی یکی از مهم‌ترین وظایف دانشگا‌هیان و حوزویان است. در این مقاله به بررسی اندیشه‌های ابوریحان بیرونی در حوزه‌های پدیدارشناسی، روش‌شناسی و انسان‌شناسی پرداخته خواهد شد. ابوریحان دانشمندی با سبک و روش ویژه در علوم بود، به‌نحوی که هر عملی را با روش خاص آن علم دنبال می‌کرد. ایشان با ورود به دیار هندوستان توانست افق جدیدی در علوم انسانی بگشاید و مسئلۀ مردم‌شناسی و انسان‌شناسی را با سبک و شیوۀ امروزی دنبال کند. از نظر بیرونی برای رسیدن به هدف به لوازمی همچون دانش زبان، بازدید میدانی، مشاهدۀ مشارکتی، زندگی در بین مردمان مورد مطالعه و غیره نیاز است. البته در گفته‌ها و کتاب‌های وی چنین بیان نشده، اما شیوه و روش ایشان بر پایۀ همین لوازم و اندیشه‌ها به بار نشسته است. ابوریحان بیرونی از هرگونه پیشداوری و ارزشگذاری در انعکاس آرا، عقاید، دین و رسوم هندوان خودداری کرده و تنها به انعکاس آنچه خود آنها بیان می‌کردند، بسنده کرده و عقایدش را در تحقیق دخالت نداده است. حال این مقاله به بررسی ابعاد روش‌شناسی، پدیدارشناسی و انسان‌شناسی از دیدگاه ابوریحان اختصاص یافته است.     https://jpht.ut.ac.ir/article_62424_c95fb5808427c136e697d4bdc6676de3.pdf