دانشگاه تهران مجله علمی " فلسفه دین " 2008-7063 14 4 2017 12 22 Arguing the Differences of Belief in the "Divine Revelation" in Islam and Christianity from the Sociological Perspective and the Theological Differences Arising from it تعلیلِ تفاوتِ اعتقاد به«وحی الهی»در اسلام و مسیحیت از منظر جامعه‌شناختی و تفاوت‌های کلامی ناشی از آن 879 904 65395 10.22059/jpht.2017.213151.1005384 FA محمدحسین زارعی محمودآبادی دکتری دین‌پژوهی و مدرس دانشگاه فرهنگیان؛ پردیس شهید پاکنژاد؛ یزد؛ ایران Journal Article 2016 08 07 In comparison between Islam and Christianity in regard to revelation two major questions are to be discussed: First, different views of the two religious traditions  in respect to the nature of revelation are primarily deriven from where? Another question: this difference leads to what other theological differences and what is its force of argumentation? The first question is in the field of sociology of religion and the second question is in the field of philosophy of religion. The answer to the first question is that since the Greek cultural paradigm  by the advent of Christianity was the paradigm of polytheism and the belief in gods who were humanoids, the top Christian thinkers in order to develop and promote it - according to the dominant cultural paradigm of that day Greece, gave a reinterpretation of the nature of Jesus and Christianity that to this day continues. The cultural paradigm by the advent of Islam was also based on paganism, but factors such as the victory and domination of Islam throughout the Hijaz in a short time, the gradual revelation of the Qur'an, over a period of 23 years, <em>rasm </em>as a final arbiter and the presence of the Imams after the death of the Prophet led the paradigm of monotheism without any change into acceptance, and to fully replace the polytheistic paganism. The answer to the second question is:the two different perspectives on the nature of revelation, bring about  a series of different theological results on the nature of faith, the nature of the prophet, the nature of the sacred texts and as how to achieve redemption and  guidance, some of which has been referred to. The proofs for these theological results in Christianity is more difficult than in Islam.    در مقایسۀ دیدگاه اسلام و مسیحیت نسبت به <strong>وحی</strong> دو پرسش عمده امکان طرح دارد: پرسش اول اینکه دیدگاهِ متفاوتِ این دو سنت دینی نسبت به <strong>ماهیتِ وحی</strong> (با توجه به اینکه هر دو دین از ادیان وحیانی به‌شمار می‌روند) عمدتاً از کجا ناشی شده است؛ پرسش دیگر اینکه: این تفاوت، به چه تفاوت‌های کلامی دیگر و با چه سطحی از قوّتِ استدلال منجر شده است. پرسش اول در حوزۀ جامعه‌شناسی دین و پرسش دوم در حوزۀ فلسفۀ دین قرار می‌گیرد. پاسخ پرسش اول این است که چون پارادایم فرهنگی یونان در زمان پیدایش دین مسیح، پارادایم شرک و باور به خدایان انسان‌نما بوده است؛ متفکران صدر مسیحیت و به‌ویژه پولس (برای فهم‌پذیر کردن و مقبول جلوه دادن دین مسیح و به‌منظور توسعه و ترویج آن) متناسب با پارادایم فرهنگی غالبِ آن روزِ یونان، تفسیر جدیدی از ماهیت عیسی و دین مسیح ارائه کردند که تا امروز نیز ادامه دارد. پارادایم فرهنگی زمان پیدایش دین اسلام نیز مبتنی بر شرک و بت‌پرستی بود، اما عواملی چون پیروزی و تسلط اسلام در سرتاسر حجاز در کوتاه‌مدت، نزول قرآن به‌نحو تدریجی و در طول مدت 23سال، کتابتِ قرآن به‌عنوان یک مرجع نهایی و وجود امامان شیعه بعد از پیامبر، سبب شد تا پارادایم توحید و یکتاپرستی بدون هیچ‌گونه تغییری مقبولیت لازم را پیدا کند و به‌طور کامل جای پارادایم شرک و بت‌پرستی را بگیرد. پاسخ پرسش دوم این است که: این دو نگاه متفاوت به ماهیت وحی، سلسله‌ای از لوازم کلامیِ متفاوت نسبت به ماهیت ایمان، ماهیت پیامبری، ماهیت متون مقدس و کیفیت دستیابی به هدایت و رستگاری را به‌دنبال می‌آورد که به برخی از آنها اشاره شده است. اثبات این نتایج کلامی در مسیحیت به‌مراتب دشوارتر از اسلام و با تکلف بیشتری مواجه است. https://jpht.ut.ac.ir/article_65395_1d5598075deca302c74b2623bb66fdfb.pdf