دانشگاه تهران مجله علمی " فلسفه دین " 2008-7063 15 2 2018 06 22 An Analytic Comparison of Kant's Interpretation of Job (a) and Kierkegaard's Interpretation of Ibrahim(a) مقایسۀ تحلیلیِ تفسیر کانت از ایوب (ع) و کی‌یرکگارد از ابراهیم (ع) 463 480 67815 10.22059/jpht.2018.246476.1005525 FA روژین مازوجی دانشجوی دکتری فلسفه، دانشگاه بین‌المللی امام خمینی(ره)، قزوین، ایران محمد رعایت جهرمی استادیار گروه فلسفه، دانشگاه بین‌المللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران Journal Article 2017 11 23 Kant bases religion on ethics, and in his treatise “On the miscarriage of all philosophical trials in Theodicy”, by representing Job as an ethical character, calls him a representative of authentic Theodicy. But, the faith for Kierkegaard is a synthesis of the thesis (desire) and antithesis (abandonment). This process can be perceived in Fear and Trembling, in the story of sacrifice of Isaac. Kierkegaard believes that faith is a teleological suspension of ethics, i.e. resignation to the absurd  that reason tends to deny  while  faith can accept the absurd. Although reason rejects the absolute paradox and morality convicts such a paradox, it is just due to the faith that causes Ibrahim to try to sacrifice his son. This paper seeks to examine the divergent and convergent opinions of these two thinkers toward Job and Ibrahim based on Kant and Kierkegaard’s thought about the relation between ethics and religion. کانت، دین را بر ستون اخلاق استوار می‌کند و در رسالۀ «شکست کل تلاش‌های فلسفی در خصوص مسئلۀ عدل الهی»، ضمن ارائۀ تفسیر اخلاقی از شخصیت ایوب (ع)، وی را نمایندۀ «تئودیسۀ اصیل» می‌خواند. اما نزد کی‌یرکگارد، ایمان، سنتزی است از تز (طلب) و آنتی‌تز (ترک). این فرآیند را در «ترس‌ و لرز»، در ماجرای قربانی کردن اسماعیل (ع) می‌توان ادراک کرد. کی‌یرکگارد معتقد است که ایمان، بازداشتِ اخلاق است. یعنی تسلیم در برابر امر محال که عقل از پذیرش آن سر باز می‌زند، اما ایمان، امر محال را ممکن می‌پندارد. اگر عقل به پارادوکس مطلق، نه می‌گوید و اگر اخلاق آن را مذمت می‌کند، باز هم با اتکای به ایمان است که ابراهیم (ع) می‌تواند جان پسر خود را بگیرد. در نوشتار حاضر بر آنیم تا با محوریتِ نسبت دین و اخلاق، نقاط واگرا و همگرای این دو متفکر در پرداختن به ایوب (ع) و ابراهیم (ع) را واکاوی کنیم. https://jpht.ut.ac.ir/article_67815_705c4c35ebdb20280bf276ad85ecbf6d.pdf