دانشگاه تهران مجله علمی " فلسفه دین " 2008-7063 19 2 2022 06 22 The Philosophical Implications of God’s Infinity From the Viewpoint of Spinoza استلزامات فلسفی عدم تناهی خداوند در اندیشۀ اسپینوزا 247 266 86760 10.22059/jpht.2022.333710.1005865 FA حسین صابری ورزنه استادیار، پردیس فارابی، دانشگاه تهران، تهران، ایران 0000-0002-2311-3118 Journal Article 2021 11 18 One of the properties that in many theological traditions is ascribed to God is infinity. Philosophers and theologians often take God infinite in His both Essence and Attributes. In other words, they interpret the individuation of God to His infinity or essential absoluteness. Spinoza, the rationalist philosopher of the 17th century, is also a thinker who introduces God as the Unique Substance, and sees the Property of infinity necessary for God and so takes His Essence and Attributes to be infinite. From Spinoza’s viewpoint, describing God as infinite has some implications, including being the Former Whole, being the Immanent/ Internal Cause, and not being Supernatural. Thus, Spinoza asserts that in the theological traditions common in Abrahamic religions, God’s infiniteness attribute has not been correctly analyzed and so the relationship between God and everything other than God has been misinterpreted. In this study, using the valid sources in the realm of Spinoza studies and adopting the descriptive-analytical method, Spinoza’s thoughts in this regard are investigated. <span lang="FA" style="font-family: 'B Lotus';">یکی از اوصافی که در بسیاری از سنت‌های الهیاتی بر خدا حمل می‌شود، «عدم تناهی» است. فیلسوفان و متألهان اغلب خداوند را هم در مقام ذات و هم در ساحت صفات نامتناهی دانسته‌اند یا به‌عبارت دیگر، تشخص خداوند را به عدم تناهی یا اطلاق ذاتی او تفسیر کرده‌اند. اسپینوزا فیلسوف ‌عقل‌گرای سدۀ هفدهم نیز از جمله کسانی است که با معرفی خداوند به‌عنوان جوهر واحد، خصوصیت عدم تناهی را برای خدا ضروری و ذات و صفات او را نامتناهی دانسته است. از نظر اسپینوزا، اتصاف خدا به عدم تناهی استلزاماتی دارد که از جملۀ آنها می‌توان به «کلِ سابق بودن»، «علت داخلی بودن» و «فراطبیعی نبودن» خداوند اشاره کرد. بدین‌سبب، اسپینوزا قائل است که در سنت‌های الهیاتی مرسوم در ادیان ابراهیمی، خصوصیت عدم تناهی خدا درست تحلیل نشده و بدین‌واسطه، رابطۀ خدا و ماسوی مورد سوء فهم قرار گرفته است. در این پژوهش با استفاده از منابع معتبر در زمینۀ اسپینوزاپژوهی و با روش توصیفی-تحلیلی، آرای اسپینوزا در این زمینه را بررسی کرده‌ایم.</span> https://jpht.ut.ac.ir/article_86760_ed3b3327be18b94e9cae3dba4b96692c.pdf