دانشگاه تهرانمجله علمی " فلسفه دین "2008-706315320180923The True Indication Argument from the Viewpoint of Allameh Tabataba'iبرهان تنبیهی از دیدگاه علامه طباطبایی5655846882910.22059/jpht.2018.243930.1005517FAمریمباروتیدانشآموختۀ دکتری دانشگاه تربیت مدرسرضااکبریاناستاد دانشگاه تربیت مدرسJournal Article20171017From the viewpoint of Allameh Tabataba'i, the existence of God is a primary self-evidence and all arguments for the existence of God are different readings of the True Indication argument. One of these arguments is the one known as the proof of the righteous that has been used by previous philosophers to prove the existence of God. However, Allameh Tabataba'i has taken a new route and has introduced it as a reading of the True Indication argument. In the article at hand, it has been tried to comprehensively analyze this argument for its indicative quality. As this argument is found not to fully include the criterion of the True Indication argument, a new reading of the True Indication argument should be achieved that fully involves this aspect or on which is at a higher level. In the article at hand, these readings are extracted from the works of Allameh Tabataba'i and explained based on the analysis of genesis and analysis of annihilation. از دیدگاه علامه طباطبایی وجود خدا، بدیهی اولی است و تمام براهینِ اثباتِ وجود خدا نیز برهان تنبیهی هستند. از جملۀ این براهین، برهان مشهور به صدیقین است که در میان حکمایِ پیشین برای اثبات وجود خداوند بهکار رفته، اما علامه طباطبایی در تقریری بدیع، آن را بهعنوان برهان تنبیهی مطرح کرده است. در این مقاله، سعی میشود که این برهان از جهت تنبیهی بودن تحلیل و نقد شود؛ از آنجا که این برهان بهطور کامل، واجد ملاک برهان تنبیهی نیست، باید به تقریر دیگری از برهان تنبیهی دست یافت که این ملاک را بهطور کامل یا در سطح بالاتری داشته باشد. در این مقاله تقریرهای مزبور بر اساس تحلیل فطرت و تحلیل فنا از آثار علامه طباطبایی استخراج و تبیین خواهد شد.https://jpht.ut.ac.ir/article_68829_dc5cdd535e4d016c606195d4ddc9a332.pdfدانشگاه تهرانمجله علمی " فلسفه دین "2008-706315320180923The Divine Theology in Avicenna's Viewpointالهیات سلبی در اندیشۀ ابنسینا5856056883010.22059/jpht.2018.241459.1005506FAمهنازتبراییدانشجوی دکتری، دانشگاه پیام نور، تهران، ایرانمحمدعلیعباسیان چالشتریدانشیار گروه فلسفه و کلام اسلامی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایرانسیدعلیعلمالهدیدانشیار گروه فلسفه و کلام اسلامی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایرانناصرمحمدیدانشیار گروه فلسفه و کلام اسلامی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایرانJournal Article20170912In this article, the ontological, epistemological, and linguistic aspects of negative theology has been examined in the works of Avicenna based on reasons such as the difference between the creator and the creature, the emphasis on the true unity and the simplicity of the essence of the sublime God, nonexistence of any similar being to Him, His freedom from limitations and quiddity, His absoluteness and infiniteness, human inability to comprehend the sublime Allah, the unfathomability of His sublimity and being to human intellect, the imperfection of the caused compared to the cause, and the human's limited perceptive power. The examination of Avicenna's theological system leads us to the point that Avicennan ontology emphasizes the huge gap that exists between the absolute being (i.e. God) and other beings. He is the cause of creatures, but does not have any generic similarity to them. In the epistemology sphere, Avicenna has rejected the possibility of the existence of a human positive knowledge that is congruent with reality. In the linguistic realm, the negative theology reasons that exist in his theory are in line with the ontological and epistemological dimensions of his viewpoint, i.e. it is natural that if something cannot be known and found, it cannot be expressed, either. در این مقاله الهیات سلبی در ابعاد وجودشناختی، معرفتشناختی و زبانشناختی در اندیشۀ ابنسینا با توجه به دلایلی چون تباین خالق و مخلوق، تأکید بر وحدت و بساطت حقیقی ذات خدای متعال، مثل و شبیه نداشتن، همچنین حد و ماهیت نداشتن او، اطلاق و عدم تناهی، ناتوانی انسان در احاطۀ بر خدای متعال، تعالی و فوق عقل بودن خدا، نقص معرفت معلول نسبت به علت، محدودیت قوای ادراکی بشر بررسی شده است. با بررسی نظام الهیاتی ابنسینا به این تبیین میرسیم که در وجودشناسی سینوی وجود شکاف عظیمی بین وجود مطلق یعنی خدا و دیگر مخلوقات تأکید میشود. او علت مخلوقات است، اما شباهت نوعی با آنها ندارد و در بعد معرفتشناختی امکان معرفت ایجابی مطابق با واقع را برای انسان نفی کرده است. در ساحت زبانشناختی نیز دلایل الهیات سلبی مبتنی بر بعد وجودی و معرفتی این دیدگاه است .طبیعتاً آنچه ناشناختنی و نایافتنی است، بیانشدنی هم نیست.https://jpht.ut.ac.ir/article_68830_29b76875db3e337e8614f52e5fd3a1ba.pdfدانشگاه تهرانمجله علمی " فلسفه دین "2008-706315320180923Fat Ego: Murdoch's Interpretation of the Human Representation in Modern Ethicsاگوی فربه؛ تفسیر مرداک از تصویر انسان در اخلاق مدرن6076246883210.22059/jpht.2018.250398.1005535FAسید محمدعلیدیباجیدانشیار، پردیس فارابی، دانشگاه تهران، قم، ایرانآسیهحاجی محمدجعفردانشجوی دکتری، پردیس فارابی دانشگاه تهران، قم، ایرانJournal Article20180115In this article, Iris Murdoch's – the Irish philosopher of ethics – viewpoint toward modern moral philosophy is examined. In her opinion, ethics is the most important act of the human, which is required to satisfy two demands: it should be realistic and it should answer this question that how we can morally improve ourselves. Based on these two requisitions, she criticizes the ethical discussions of the modern philosophies. She believes that in modern moral philosophies, the scope of human volition is so expanded that it seems as if moral choice is something arbitrary, and is related to personal will. Too much emphasis on the human volition not only does not offer any help to the moral life, but also makes more difficult the selection of the moral choice and the conduction of the moral act. Extreme emphasis on human volition brings about two outcomes: distancing human from moral realism and deluding him. That is to say, it creates a fat ego entangled with a deluded image that distances the human from moral act, since self-centeredness is the main obstacle to moral act. در این مقاله به بررسی دیدگاه آیریس مرداک (فیلسوف اخلاق ایرلندی) دربارة فلسفة اخلاق مدرن میپردازیم. به عقیدة مرداک، اخلاق مهمترین فعالیت بشر است که دو چیز از آن مطالبه میشود: اول اینکه واقعگرایانه باشد و دوم اینکه به این سؤال پاسخ دهد که چگونه میتوانیم خودمان را بهتر سازیم. بر اساس این دو مطالبه، او از تبیینهای اخلاقی فلسفههای مدرن انتقاد میکند. به نظر وی در فلسفههای اخلاق مدرن حوزة ارادة انسان تا جایی گسترده شده که گویا انتخاب اخلاقی چیزی دلبخواهی و امری مربوط به ارادة شخصی است. تأکید بیش از اندازه بر ارادة انسان، نهتنها کمکی به زیست اخلاقی نمیکند بلکه امکان انتخاب اخلاقی و انجام دادن عمل اخلاقی را نیز دشوارتر میکند. حاصل تمرکز افراطی بر ارادة انسان دو چیز است: یکی فاصله گرفتن از واقعگروی اخلاقی و دیگری ایجاد توهم برای انسان. به تعبیر دیگر ایجاد اگوی فربهای که به توهمی گرفتار میآید که او را از عمل اخلاقی دور میکند، چراکه خودمحوری، مانع اصلی عمل اخلاقی است.https://jpht.ut.ac.ir/article_68832_9cca35f176cbeaa0ee5db2848b3800c8.pdfدانشگاه تهرانمجله علمی " فلسفه دین "2008-706315320180923Theologians' Viewpoints toward the Origination of the World and Criticisms about Themدیدگاه متکلمان در حدوث جهان و نقد آن6256516883310.22059/jpht.2018.244954.1005519FAمحمدحسنقدردان قراملکیدانشیار پژوهشگاه فرهنگ و اندیشة اسلامیJournal Article20171101There are two different viewpoints among theologians about the origination and eternality of the world, i.e. eternality and non-eternality. The author of the present article first states the problem and presents the related discussions and concepts, and then goes on to explain five intellectual approaches (limiting the abstract being to God, considering the origination as a requirement for the principle of volition and will, transformation of anything other than the eternal, the origination of the created as being a reason for the pause and expiration of the eternal past, and the introduction of a startpoint for the previous creations requiring the existence of a startpoint for the whole) along with the qur’ānic and narrative evidences of the proponents of origination. Finally, the author analyzes and assesses their reasons and rejects their argument for the origination theory.درباره حدوث و ازلیت جهان دو دیدگاه مختلف (ازلیت و غیرازلیت) بین متألهان مطرح شده است. نویسنده در این مجال بعد از تبیین مسئلۀ بحث و مفهومشناسی، با توضیح سه رویکرد عقلی (حصر وجود مجرد به خدا، حدوث لازمه اصل اختیار و اراده، استحالۀ اضافه بر بینهایت، نفس حدوث حادث دلیل بر توقف و انقضای گذشتۀ ازلی، ورود مبدأ بر حوادث گذشته مستلزم وجود مبدأ بر کل) و قرآنی و روایی موافقان حدوث، به تحلیل و ارزیابی ادلۀ آنان میپردازد و در دلالت آنها بر نظریۀ حدوث، جرح وارد میکند.https://jpht.ut.ac.ir/article_68833_840f4a8668f0031e7cbdad6781785973.pdfدانشگاه تهرانمجله علمی " فلسفه دین "2008-706315320180923Religious and Mystic Meanings of Freedomحریت یا آزادی در مفهوم دینی و عرفانی6536756883410.22059/jpht.2018.245202.1005521FAاسماعیلسلیمانیدانشآموختۀ دکتری ادیان و عرفان تطبیقی، پژوهشگر و مدرس دانشگاه تهران، تهران، ایرانمژگانملامحمدیدانشآموختۀ کارشناسی ارشد ادیان و عرفان تطبیقی، دانشگاه تهران، تهران، ایرانJournal Article20171105One of the main concepts of mysticism that is known as a quality of human perfection and virtue and is attained only at the high levels of servitude and spiritual conduct is spiritual freedom. Unlike the concept of liberty in the political and social discourses, this quality can be achieved through pure servitude to God and rejection of servitude to non-God. The human can attain spiritual freedom only when he goes through the highest levels of spiritual conduct and gets completely free from the chains of the appetitive self and the material attachments. In this article, we aim at studying this concept from the religious and mystic viewpoints and expressing its semantic scope and spiritual value in mysticism using the words of Gnostics. To this end, after the introduction of the issue, the denotative and terminological meanings of freedom are presented. Then, its relationship with other concepts such as servitude and Perfect Man is examined. In this part, the words of the master of the free humans, Imam Ali (a), are used to explicate the foregoing relationships. Moreover, the opinions of some notables of mysticism and great mystic thinkers are used in this regard. At the end, the results of this study are presented to the seekers of religious knowledge, freedom seekers, and free servants of God.یکی از مفاهیم مهم عرفانی که بهعنوان یک کمال و فضیلت انسانی شناخته میشود و در مراتب عالی بندگی و سلوک معنوی حاصل خواهد شد، «حریت» و آزادی معنوی است. این خصلت برخلاف مفهوم آزادی در اصطلاح علوم سیاسی و اجتماعی از طریق عبودیت و بندگی خالصانۀ حق و بریدن از بندگی غیرحق حاصل میشود. زمانی انسان به حریت و آزادی معنوی میرسد که مراتب عالی سلوک را طی کرده، از بند نفس و تعلقات مادی کاملاً رها شده باشد. در این نوشتار برآنیم که این مفهوم را از منظر دینی و عرفانی به مطالعه بگذاریم و گسترۀ معنایی و ارزش معنوی آن را در عرفان و از زبان اهل معرفت بیان کنیم. به این منظور، پس از تمهید بحث، مفهوم حریت از نظر لغوی و اصطلاحی بازشناخته و آنگاه نسبت آن با مفاهیم دیگری مثل عبودیت و انسان کامل بررسی شده و از زبان ولی حق، سیّدالاحرار علی مرتضی (ع) شرح و بسط یافته است. همچنین از نظر برخی بزرگان عرفان و صاحبان اندیشه و حکمت عرفانی در این باب بهره بردهایم. در پایان، نتایج این مطالعه در معرض ملاحظه و استفادۀ طالبان معارف دینی، آزادیخواهان و بنده آزادان گذاشته شده است.https://jpht.ut.ac.ir/article_68834_af0fef883515cf69dd5d548f08fa34c5.pdfدانشگاه تهرانمجله علمی " فلسفه دین "2008-706315320180923Act of God in the World from the Viewpoint of Barbourفعل خدا در جهان از دیدگاه ایان باربور6776936883510.22059/jpht.2018.240082.1005495FAعلی اصغرصارمی نیکدکتری فلسفۀ دین، پردیس فارابی، دانشگاه تهران، قم، ایرانمنصورنصیریاستادیار پردیس فارابی، دانشگاه تهران، قم، ایرانJournal Article20170906The article at hand aims at conducting an analytical investigation of Barbour's process-based viewpoint toward act of God in the world. Following the contemporary scientific viewpoints, Ian Barbour believes that the natural world is run by natural laws. However, he believes in the act of God in the natural world, too, since he is of the belief that these two happen at two different levels. The natural laws express the effects of the physical variables of a phenomenon, while the act of God represents the effectiveness of God from within. In the world depicted by Barbour, natural variables and human volition bring about the future of the world, and even God does not know about the future of the world. Act of God in the world is limited to offering suggestions and introducing facilities to the creatures. In fact, God is represented as a variable in line with other variables. However, such a God is so weak and needy, and is not worthy of being worshipped.هدف ما بررسیِ تحلیلیِ دیدگاه پویشیِ باربور دربارة فعل خدا در جهان است. ایان باربور به پیروی از دیدگاه علمیِ روز اعتقاد دارد که جهان طبیعت با قانونهای طبیعی اداره میشود؛ اما به فعالیت خدا در جهان طبیعت نیز باور دارد؛ و اینها را جمعپذیر میداند، چرا که وی معتقد است اینها در دو سطحِ متفاوت روی میدهند. قانونهای طبیعی بیانگر تأثیر عوامل فیزیکیِ یک پدیدهاند و فعلِ خدا بیانگرِ تأثیرگذاری خدا از درون است. در جهانی که باربور ترسیم میکند، عواملِ طبیعی و ارادة انسان، آیندة جهان را رقم میزنند و حتی خدا از آیندة جهان بیخبر است. فعلِ خدا در جهان به ارائة پیشنهاد و معرفی امکانات به مخلوقات محدود و خدا عاملی در کنارِ عواملِ دیگر شناخته میشود؛ اما چنین خدایی بسیار ضعیف و نیازمند است و نمیتواند شایستة پرستش باشد.https://jpht.ut.ac.ir/article_68835_1e1dfce308788f54252c7be89b902b57.pdfدانشگاه تهرانمجله علمی " فلسفه دین "2008-706315320180923Reforming the Religious Thought Based on Master Motahhari's Opinionsاصلاح اندیشۀ دینی با رویکردی بر آرای استاد مطهری6957186883610.22059/jpht.2018.243871.1005516FAسید علیپورمنوچهریاستادیار دانشگاه آزاد اسلامی، واحد مرکز، تهران، ایرانمحمدرضافارسیاندانشجوی دکتری فقه و حقوق و اندیشۀ امام خمینی، تهران، ایرانJournal Article20171016Reason and science have provided the yardsticks needed for the identification of truth and attainment of responses to the ambiguities of human life in the modern era. Accordingly, some people have proposed that religion is not a necessary component in the mosaic of human life, and so, they have abandoned religious teachings because they are allegedly inconsistent with intellectual and scientific solutions. It is an obligation to respond to these accusations, raise the flag of religion, and defend the intellectual and scholarly aspect of religion. Understanding this necessity, Master Motahhari has embarked upon explicating the importance of reason and science and their interrelation with religion in a coherent set of scientific inquiries. He deems that the comprehensiveness of religion is not in offering each and every detail, but in providing a mechanism to extract the details in all eras. Based on this mechanism and process – which is nothing but the intellect- and principle-based Free Investigation – A Muslim Jurist can bring about balance between religious comprehensiveness and religious flexibility and changeability. He agrees with reason's priority in understanding the religious propositions and considers it to be beneficial to legislation. On the other hand, he believes that Islam has not rejected empiricism and science but deems them as subordinate to religion. Therefore, reason and science are certainly interrelated to religious law but considering the priority in terms of rank, reason is prior to science and religious law. عقل و علم مناط کشف حقیقت و دستیابی به پاسخها و ابهامات زندگی بشر را در عصر جدید فراهم آورده است. بر همین سبیل برخی از عدم ضرورت دین در ساخت زندگی بشر سخن گفتهاند و تعالیم دینی را به اتهام تنافی با رهیافتهای عقل و علم مطرود گذاشتهاند. پاسخ به این ابهامات و برافراشتن رایت دین در دفاع از حیثیت عاقلانه و عالمانه آن امری ضروری است. استاد مطهری با درک این ضرورت در مجموعهای منسجم از جستارهای علمی، به بیان اهمیت عقل و علم و تلازم با شرع دست یازیدهاند. ایشان جامعیت دین را نه در ارائۀ تمامی جزییات، بلکه در ارائۀ سازوکاری برای استخراج جزییات در تمام اعصار و زمانها دانستهاند که بر اساس این سازوکار و فرآیند که چیزی جز اجتهاد عقلمحور و اصولگرا نیست، مجتهد میتواند به ایجاد تعادل میان جامعیت دینی و انعطافپذیری و تغییرپذیری دینی نائل آید. ایشان با تقدم رتبی عقل در فهم گزارههای دینی موافقت داشته و آن را مفید امر قانونگذاری پنداشتهاند. از سویی بر این باورند که اسلام تجربهگرایی و علم را مردود ندانسته است، بلکه آن را تابع امر دینی میشمارد. لذا عقل و علم در تلازم قطعی با شرع بهسر میبرند، اما از حیث تقدم رتبی عقل مقدم بر علم و شرع است.https://jpht.ut.ac.ir/article_68836_97266f73a8f394bf0993ba29638b2842.pdfدانشگاه تهرانمجله علمی " فلسفه دین "2008-706315320180923The Ethical Theory of the Divine Command: The Examination and Criticism of Duns Scotus' Stanceنظریۀ اخلاقیِ امر الهی؛ بررسی و نقد نگرش دانس اسکوتوس7197386883710.22059/jpht.2018.245778.1005524FAرحیمدهقان سیمکانیاستادیار دانشکدۀ الهیات و ادیان، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایرانمریمخوشدل روحانیاستادیار دانشکدۀ الهیات، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایرانJournal Article20171113Abstract:
The ethical theory of the divine command explores the basis of the ethical values in the divine decrees that exist in the sacred texts. Duns Scotus – whose theological opinions have emphasized the free volition and the absolute power of God – has been among the adherents of this theory. In line with considering the origin of the ethical obligation to be the divine volition, he presents a balanced ontological exposition for this theory. Ignoring to separate the divine volition from divine command and lacking a clear criterion for the identification of the divine volition, having internal inconsistency and self-contradiction, ruling for the permissibility of nonbelievers not believing in the ethical principles, and lacking a fixed ethical criterion for judging the moral correctness or incorrectness of different affairs are among the main challenges that troubles him in adopting a balanced exposition of the ethical theory of the divine command. Using an analytical-citation analysis method, this article first explains the theory of divine command and different readings of it, and then evaluates the reading offered by Scotus.نظریۀ اخلاقیِ امر الهی، بنیان ارزشهای اخلاقی را در اوامر وحیانیِ موجود در متون مقدس جستوجو میکند. دانس اسکوتوس که در آرای کلامی خود به ارادۀ آزاد و قدرت مطلق خداوند اهتمام زیادی داشته، از جملۀ مدافعان این نظریه بوده است و ضمن اینکه منشأ الزام اخلاقی را ارادۀ الهی میداند، تقریر وجودشناختی متعادلی از این نظریه ارائه میدهد. عدم توجه به تفکیک امر از ارادۀ الهی و عدم وجود معیار واضحی در تشخیص ارادۀ الهی، ناسازگاری درونی و خودمتناقض بودن، حکم به عدم لزوم پایبندی غیردینداران به اصول اخلاقی و فقدان معیار اخلاقیِ ثابت برای قضاوت در باب درستی یا نادرستی امور به لحاظ اخلاقی، از جملۀ مهمترین چالشها فراروی ایشان در اتخاذ تقریری هر چند متعادل از نظریۀ اخلاقیِ امر الهی است. این مقاله با روشی تحلیلی و استنادی، ضمن تبیین نظریۀ امر الهی و بیان تقریرهای مختلف از آن، به قضاوت در باب تقریری خواهد پرداخت که اسکوتوس از این نظریه ارائه داده است.https://jpht.ut.ac.ir/article_68837_63c6d0ea447804567c0eb5b9ad923285.pdfدانشگاه تهرانمجله علمی " فلسفه دین "2008-706315320180923Purpose and Purposefulness as a Meaning-making Factor in the Ashura Eventهدف و هدفمندی مؤلفۀ معنابخشی در حادثۀ عاشورا7397566883910.22059/jpht.2018.211142.1005468FAعبدللهنصریاستادیار گروه فلسفه، دانشگاه علامه طباطباییزهراکریمیکارشناسی ارشد دانشگاه علامه طباطباییJournal Article20170517Ashura is one of the main events of the history that has received great attention from researchers. Despite this point, this event has been ignored by the researchers of the philosophy of religion and meaning of life. This study is a meaning-oriented endeavor on the Ashura event that examines the role of meaning in the Ashura event. It mentions the purposes and motivations that Imam Hussein (a) had in Karbala. Purposes such as awakening the Prophet's nation from ignorance and neglect, saving them from materialism, bringing about justice, correction of affairs rather than participation in war, etc. are highly rich and unique in meaning. In this event, the divine purpose and the personal purpose were combined to bring about a novel meaning. واقعۀ عاشورا از حوادث و پدیدارهای مهم تاریخ بوده که تاکنون بخش عظیمی از پژوهشهای محققان را به خود اختصاص داده است. اما با وجود این واقعیت، واقعۀ پیشگفته، از منظر پژوهشگران حوزۀ فلسفۀ دین و معنای زندگی دور مانده است. این پژوهش کوشش معنامحورانهای در باب حادثۀ عاشوراست که به مؤلفۀ هدف در عاشورا میپردازد و اهداف و انگیزههایی را ذکر میکند که محل توجه و عنایت امام حسین (ع) در کربلا بوده است. اهدافی چون: بیداری امت پیامبر از غفلت و جهالت، نجات امت از مادیگرایی و برقراری عدالت، اصلاح امور، نه جنگ و ... غنای معنایی بالا و بینظیری دارد و بهعلاوه معنای جدیدی از تلفیق دو معنای هدف یعنی هدف الهی و هدف فردی را ارائه میدهد.https://jpht.ut.ac.ir/article_68839_24d8ba178f1644fe37ff410882de8372.pdfدانشگاه تهرانمجله علمی " فلسفه دین "2008-706315320180923The Methodology of the Determination of the Epistemological Value of the Shī‘a Religious Claimsروششناسی تبیین ارزش معرفتی مدعیات دینی شیعه7577706884010.22059/jpht.2018.241903.1005508FAسید علیموسویاستادیار گروه معارف اسلامی، دانشگاه مراغه، مراغه، ایرانJournal Article20170925The epistemological value is the same as the conformity with reality. In the discussion of the epistemological value of the Shī‘a religious claims, all religious teachings that are used as the positive criteria in the determination of the correctness or incorrectness of knowledge regard the conformity of the claims with reality. In this method, all religious teachings originate from the sublime God and whatever He says are realities that exist in the world, and His words all conform to reality. Therefore, the epistemological value of these teachings proves their issuance by God. The discussion on the epistemological value of religious teachings in this method has been examined via two perspectives. The first one regards how people ascertain the conformity of the religious teachings with reality, which includes discussions such as reason, narrating from and introducing the previous prophets, and miracle. The second perspective regards the way a prophet ascertains the conformity of the religious teachings with reality, which entails topics such as the role of infallibility in receiving and delivering the religious teachings, the role of Holy Spirit in the epistemological value of the religious teachings, and the role of prophets' way of being authenticated in their knowledge about religious teachings. In the religious epistemology, knowledge is attained through God's inspiration and revelation and these two ways have the highest value, while reason and narrations follow revelation and become a source of religious epistemological source in the light of it.ارزش معرفتی همان مطابقت با واقع است. در بحث ارزش معرفتی مدعیات دینی شیعه، آموزههای دینی معیار ثبوتی در تبیین صحت و سقم معرفت و مطابقت با واقع هستند در این روش آموزههای دینی از طرف خداوند متعال است و خدا هر آنچه میگوید واقعیاتی هستند که در جهان جریان دارد و کلمات او مطابق با واقعند. بنابراین ارزش معرفتی این نوع آموزهها بیانگر اثبات صدور آن از سوی خداست. بحث ارزش معرفتی آموزههای دینی در این روش از دو منظر بررسی شده است: در منظر اول چگونگی مطابقت این قضایا با واقع بودن این آموزهها بر مردم است که مباحث عقل، تنصیص و معرفی پیامبران سابق و معجزه را شامل میشود و در منظر دوم چگونگی احراز مطابق با واقع بودن آموزههای دینی برای پیامبر است که عناوینی نظیر نقش عصمت در تلقی و ابلاغ آموزههای دینی، نقش روحالقدس در ارزش معرفتی آموزههای دینی و چگونگی تأیید پیامبران در شناخت آموزههای دینی را دربر میگیرد. در معرفتشناسی دینی، شناخت از طریق الهام و وحی بهدست میآید و وحی و الهام در عالیترین درجۀ اعتبار قرار دارد و عقل و نقل، بعد از وحی و در پرتو آن، منبع معرفتشناسی دین را تأمین میکنند.https://jpht.ut.ac.ir/article_68840_40ba80e942eba1090ffbb62f2b44c94a.pdf