An Analysis of the Components of Religious Knowledge from the Viewpoint of Master Javadi Amoli

Document Type : Research Paper


Assistant Professor, General Teachings Center, Khajeh Nasir Toosi University of Technology, Tehran, Iran


Reasoning and knowledge are very important for the human as a conscious and self-determined creature. For the societies that have accepted the divine religion as the main element of their life, it is essential to know what thought is religious and what knowledge is divine.  The purpose of this article is to examine the quiddity of the Islamic knowledge from the viewpoint of Master Javadi Amoli. The article at hand clarifies the components of religious knowledge and the way to achieve them from his viewpoint. The study has adopted a descriptive-analytical method of research, and has found that Master Javadi deems reason and narration as the two means of the attainment of religious knowledge. From his viewpoint, it is no possible for anyone to refer to the religious sources and be successful in attaining the religious knowledge without having an intellectual background. Understanding the religious texts with an empty mind cannot happen to anyone and the supporters of secularism – who claim to the contrary – have numerous disagreements among themselves in understanding the religious texts. Of course, Master Amoli does not either accept the theory of religious knowledge evolution, which sets the reason as the criterion for the accuracy or inaccuracy of one's understanding of religious texts. From the viewpoint of Master Javadi, intellectual and narrative assessments are the two components that interact to form the religious knowledge. The intellectual assessment is manifested in the form of Enlightening reason and Source reason, and the narrative assessment is exhibited in referring to the words of the Qur’ān and Sunna. These two components collaborate to reveal the religious knowledge, and even if – in an impossible supposition – there is a contradiction, this contradiction will be solved through the preference of one over the other.


  1. قرآن کریم.

    1.  بحرانی، هاشم‌بن سلیمان (1416 ق). تفسیر برهان، چ اول، تهران: بنیاد بعثت.
    2.  جوادی آملی، عبدالله (1380). انتظار بشر از دین، چ اول، قم: مرکز نشر اسراء.
    3.  ــــــــــــــــــــــــــ (1386). اسلام و محیط زیست، چ سوم، قم: مرکز نشر اسراء.
    4.  ــــــــــــــــــــــــــ (1369). پیرامون وحی و رهبری، اصفهان: انتشارات الزهراء.
    5.  ــــــــــــــــــــــــــ (1386). تفسیر انسان به انسان، قم: مرکز نشر اسراء.
    6.  ــــــــــــــــــــــــــ (1378). تفسیر تسنیم، جلد 1، چ اول، قم: مرکز نشر اسراء.
    7.  ــــــــــــــــــــــــــ (1384). حق و تکلیف در اسلام، چ اول، قم: مرکز نشر اسراء.
    8.  ــــــــــــــــــــــــــ (1381). دین‌شناسی،قم: مرکز نشر اسراء.
    9.  ــــــــــــــــــــــــــ (1372). زن در آینۀ جلال و جمال، چ سوم، تهران: مرکز نشر فرهنگی رجاء.
    10.  ــــــــــــــــــــــــــ (1384). سرچشمۀ اندیشه، جلد 1، چ دوم، قم: مرکز نشر اسراء.
    11.  ــــــــــــــــــــــــــ (1383). سرچشمۀ اندیشه، جلد ، چ اول، قم: مرکز نشر اسراء.
    12.  ــــــــــــــــــــــــــ (1370). شناخت‌شناسی در قرآن، قم: مرکز مدیریت حوزۀ علمیه.
    13.  ــــــــــــــــــــــــــ (1373). شریعت در آینۀ معرفت، چ دوم، تهران: مرکز نشر فرهنگی رجاء.
    14.  ــــــــــــــــــــــــــ (1386). منزلت عقل در هندسۀ معرفت دینی، چ دوم، قم: مرکز نشر اسراء.
    15.  ــــــــــــــــــــــــــ (1381). نسبت دین و دنیا، قم: مرکز نشر اسراء.
    16.  ــــــــــــــــــــــــــ (1388). وحی و نبوت، چ اول، قم: مرکز نشر اسراء.
    17. حکیمی، محمد رضا (1375). مکتب تفکیک، چ اول، تهران: دفتر نشر فرهنگ اسلامی.

     19. سروش، عبدالکریم (1373). قبض و بسط تئوریک شریعت، چ سوم، تهران: مؤسسۀ فرهنگی صراط.

    20. طبری، ابوجعفر محمدبن جریر (1412 ق). تفسیر طبری، چ اول، بیروت: دارالمعرفه.